دستور زبان جاوا

دستور زبان جاوا
خرداد ۷, ۱۳۹۸ No Comments javascript زهرا ابراهیمی

دستور زبان جاوا

توسط ماریه خسروی

هنگامی‌که ما یک برنامه جاوا را در نظر می‌گیریم، می‌توان آن را به‌صورت مجموعه‌ای از دستور زبان که از طریق فراخوانی روش‌های دیگر کار می‌کنند، تعریف کرد. حالا به‌طور خلاصه نگاهی می‌اندازیم به اینکه  کلاس،موضوع، روش‌ها و میانگین متغیرهای نمونه در جاوا چگونه کار می‌کنند.

به شما پیشنهاد می‌کنیم قبل از خواندن این پست، مطلب قبلی آموزش جاوا را از دست ندهید.

  • موضوع- موضوعات دارای حالت و رفتار هستند. به‌عنوان مثال: سگ دارای حالت‌هایی است – رنگ، نام، نژاد و همچنین رفتارهایی مانند تکان دادن دم، پارس کردن ، خوردن. یک موضوع یک نمونه از یک کلاس است.
  • کلاس – یک کلاس می‌تواند به‌عنوان یک قالب / طرح تعریف شود که رفتار / حالت را مشخص می‌کند که از نوع موضوع آن پشتیبانی می‌کند.
  • روش‌ها – یک روش اساساً یک رفتار است. یک کلاس می‌تواند شامل روش‌های گوناگونی باشد. این در روش‌هایی است که با استفاده از منطق نوشته‌شده است، داده‌ها دست‌کاری می‌شوند و تمام عملیات اجرا می‌شوند
  • متغیرهای نمونه – هر موضوعی دارای مجموعه‌ای منحصربه‌فرد از متغیرهای نمونه است. حالت موضوع توسط مقادیر اختصاص داده‌شده به این متغیرها ایجاد می‌شود.

برنامه اولیه جاوا

اجازه دهید به یک کد ساده نگاه کنیم که کلمات Hello World را چاپ می‌کند.

مثال

}public class MyFirstJavaProgram

This is my first java program/*

       This will print ‘Hello World’ as the output

   /*

  } public static void main(String []args)

      System.out.println(“Hello World”); // prints Hello World

{

{

با ما همراه باشید که به چگونگی ذخیره فایل، کامپایل و اجرای برنامه نگاهی بیاندازیم. لطفاً مراحل بعدی را دنبال کنید

  • نرم افزار Notepad را باز کنید و کدها را به‌صورت بالا را در آن اضافه کنید.
  • فایل را به‌صورت: MyFirstJavaProgram.java ذخیره کنید.
  • یک پنجره خط فرمان باز کنید و به فهرست راهنمایی که در آن، کلاس را ذخیره کردید بروید. فرض کنید C: \.
  •  “javac MyFirstJavaProgram.java” را تایپ کنید و کلید Enter را فشار دهید تا کد شما را کامپایل کند. اگر خطا در کد شما وجود نداشته باشد، خط فرمان شما را به خط بعدی می‌برد (فرض کنید: متغیر مسیر تنظیم‌شده است).
  • حالا “java MyFirstJavaProgram” را تایپ کنید تا برنامه شما اجرا شود.
  • شما می‌توانید ببینید “Hello World” در پنجره چاپ شده است.

خروجی

C:\> javac MyFirstJavaProgram.java

C:\> java MyFirstJavaProgram

Hello World

نحو پایه

درباره برنامه‌های جاوا، بسیار مهم است که نکات زیر را در نظر داشته باشید:

  • حساسیت وضعیت جاوا حساس به حروف است که به این معنی شناسه Hello و hello معنای متفاوت در جاوا دارند.
  • نام کلاس‌ها – برای تمام نام کلاس‌ها، اولین حرف باید به‌صورت بزرگ باشد. اگر چندین عبارت برای تشکیل نام کلاس استفاده شود، تمامی حروف اول کلمات باید به‌صورت بزرگ باشد.

مثال: کلاس MyFirstJavaClass

  • نام روش‌ها – همه اسامی متدها باید با حروف کوچک شروع شود. اگر از چند کلمه برای نام‌گذاری روش استفاده شود، کلمات داخلی باید با حروف بزرگ آغاز گردند.

مثال: public void myMethodName()

  • نام فایل برنامه – نام فایل برنامه دقیقاً مطابق با نام کلاس است.

هنگام ذخیره فایل، باید آن را با استفاده از نام کلاس ذخیره کنید (به یاد داشته باشید جاوا حساس به حروف است) و ‘ java. ‘ را به انتهای نام اضافه کنید (اگر نام فایل و نام کلاس با آن‌ها مطابقت نداشته باشد، برنامه شما کامپایل نخواهد شد).

مثال: فرض کنید MyFirstJavaProgram نام کلاس است. سپس فایل باید به‌صورت MyFirstJavaProgram.java ذخیره شود.

  • public static void main (String args []) – پردازش برنامه جاوا از روش main () آغاز می‌شود که بخش اجباری در هر برنامه جاوا است.

شناسه جاوا

تمام اجزای جاوا نیاز به نام دارند. نام‌هایی که برای کلاس‌ها، متغیرها و روش‌ها استفاده می‌شود، تعیین‌کننده هستند. در جاوا چندین مرحله که در مورد برای یادآوری شناسه‌ها وجود دارد. آن‌ها به شرح زیر هستند –

  • همه شناسه‌ها باید با یک حرف (A به Z یا a به z)، نماد ارز یا پول ($) یا یک زیر خط (_) شروع شود.
  • پس از اولین کاراکتر، شناسه می‌تواند هر ترکیبی از کاراکتر داشته باشد.
  • یک کلمه کلیدی نمی‌تواند به‌عنوان یک شناسه استفاده شود.
  • مهم‌تر از همه، شناسه‌ها حساس به حروف هستند.
  • مثالهایی از شناسه‌های قانونی: age, $salary, _value, __1_value.
  • نمونه‌هایی از شناسه‌های غیرقانونی: ۱۲۳abc، -salary.

اصلاح‌کننده‌های جاوا

مانند سایر دستور زبان ها، با استفاده از اصلاحگرها می‌توان کلاس‌ها، روش‌ها و غیره را اصلاح کرد و تغییر داد. دو دسته اصلاح‌کننده وجود دارد.

  • اصلاح‌کنندگان در دسترس – به‌طور پیش‌فرض، عمومی، محافظت‌شده، خصوصی
  • اصلاح‌گرهای بدون دسترسی – نهایی، انتزاعی، strictfp( کلمه کلیدی در زبان برنامه‌نویسی)

ما به جزئیات بیشتر در مورد اصلاح‌کننده‌ها در بخش بعدی نگاه خواهیم کرد.

متغیرهای جاوا

انواع متغیرها در جاوا به شرح زیر هستند

  • متغیرهای محلی
  • متغیرهای کلاس (متغیرهای استاتیک)
  • متغیرهای نمونه (متغیرهای غیر استاتیک)
 

آرایه‌های  جاوا

آرایه‌ها موضوعاتی هستند که چندین متغیر از یک نوع را ذخیره می‌کنند. با این حال، یک آرایه خود یک موضوع در گروه است. ما در فصل‌های آینده به چگونگی اعلام، ساخت، و مقدمات اولیه نگاهی خواهیم داشت.

Enums در جاوا

Enum در Java 5.0 معرفی شد. Enum، یک متغیر را محدود می‌کند تا فقط یک مقدار از مقادیر از پیش تعریف‌شده داشته باشد. مقادیر موجود در لیست Enums نامیده می‌شود.

با استفاده از Enums می‌توان تعداد اشکالات در کد را کاهش داد.

به‌عنوان مثال، اگر ما یک برنامه برای یک فروشگاه آبمیوه تازه را در نظر بگیریم، می‌توان اندازه شیشه‌ای را به‌اندازه کوچک، متوسط و بزرگ محدود کرد. این کار موجب این اطمینان می‌شود که هیچکس نمی‌تواند اندازه‌هایی غیر از مقادیر تعریف‌شده را سفارش دهد.

مثال

 }class FreshJuice

   enum FreshJuiceSize{ SMALL, MEDIUM, LARGE }

   FreshJuiceSize size;

{

}public class FreshJuiceTest

   }public static void main(String args[])

      FreshJuice juice = new FreshJuice();

      juice.size = FreshJuice.FreshJuiceSize.MEDIUM ;

      System.out.println(“Size: ” + juice.size);

   {

{

مثال بالا خروجی زیر را حاصل میکند

خروجی

سایز: متوسط

توجه – Enum ها می‌توانند در فضای خود یا داخل یک کلاس اعلام شوند. روش‌ها، متغیرها، سازندگان را می‌توان در داخل enum نیز تعریف کرد.

کلمات کلیدی جاوا

 

لیست زیر، کلمات موجود در جاوا را نشان می‌دهد. استفاده از این کلمات رزرو شده به‌عنوان ثابت یا متغیر یا نام هر شناسه دیگری ممکن نیست.

 

abstract

assert

boolean

break

byte

case

catch

char

class

const

continue

default

do

double

else

enum

extends

final

finally

float

for

goto

if

implements

import

instanceof

int

interface

long

native

new

package

private

protected

public

return

short

static

strictfp

super

switch

synchronized

this

throw

throws

transient

try

void

volatile

while

  

 

نظرات در جاوا

 جاوا در پشتیبانی از خطوط تک خط و چند خطی بسیار شبیه به C و++C است. تمام کاراکترهای موجود در داخل هر نظر توسط کامپایلر جاوا نادیده گرفته می‌شوند.

مثال

}public class MyFirstJavaProgram

   This is my first java program /*

    This will print ‘Hello World’ as the output

     This is an example of multi-line comments

    */

   }public static void main(String []args)

      // This is an example of single line comment

      /* This is also an example of single line comment. */

      System.out.println(“Hello World”);

   {

{

خروجی

Hello World

 استفاده از خطوط خالی

یک خط حاوی تنها فضای سفید، و یا با یک نظر، به‌عنوان یک خط خالی شناخته شده است، و جاوا آن را کاملاً نادیده می‌گیرد.

وراثت

در جاوا، کلاس‌ها را می‌توان از کلاس‌ها استخراج کرد. در حقیقت، اگر شما نیاز به ایجاد یک کلاس جدید دارید و در اینجا یک کلاس است که برخی از کدهای موردنیاز شما را دارد، می‌توانید کلاس جدید خود را از کد موجود بوجود آورید.

این مفهوم به شما اجازه می‌دهد که زمینه‌ها و روش‌های کلاس موجود را بدون نیاز به بازنویسی کد در یک کلاس جدید دوباره استفاده کنید. در این سناریو، کلاس موجود کلاس فوقانی نامیده می‌شود و کلاس مشتق شده زیر کلاس است.

رابط‌ها

در زبان جاوا، یک رابط را می‌توان به‌عنوان یک قرارداد بین موضوعات با توجه به نحوه برقراری ارتباط با یکدیگر تعریف کرد. رابط‌ها هنگامی‌که به مفهوم وراثت می‌رسند نقش مهمی ایفا می‌کنند.

یک رابط متدها را تعریف می‌کند، در یک کلاس مشتق شده (کلاس زیر) باید استفاده شود. اما اجرای روش‌ها کاملاً به زیر کلاس بستگی دارد.

مطلب بعدی چیست؟

بخش بعدی در مورد موضوعات و کلاس‌ها در برنامه‌نویسی جاوا است. در انتهای جلسه، شما قادر خواهید بود تصویری واضح از آنچه که موضوعات و کلاس‌ها در جاوا هستند را تجسم کنید.

tutorialspoint

Tags
درباره نویسنده

Leave a reply

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *